Wet- en regelgeving

In 1913 richtten muziekauteurs en -uitgevers de Vereniging Buma op. Dit was een jaar na de komst van de Auteurswet, die in Nederland in 1912 is ingevoerd. Artikel 1 van de Auteurswet luidt:

Het auteursrecht is het uitsluitend recht van den maker van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden, om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de beperkingen, bij de wet gesteld.

De Auteurswet biedt bescherming voor de gehele ‘creatieve industrie’. Zonder deze bescherming heeft het geen zin om origineel werk te maken, want iedereen zou dan vrij zijn om met de creaties aan de haal te gaan. Dankzij de Auteurswet mogen auteurs, zoals bijvoorbeeld componisten, tekstdichters en wetenschappers, als enige beslissen over de exploitatie van hun werken en kunnen zij hier geld mee verdienen. De Auteurswet is in 2015 gewijzigd. De rechten om werken openbaar te maken en te verveelvoudigen worden ook wel exploitatierechten genoemd. Veel muziekauteurs kiezen ervoor om hun exploitatierechten over te dragen. Ze laten het aan een andere persoon of organisatie over om hun muziekauteursrecht te exploiteren en vergoedingen te regelen voor gebruik van hun werk. Ruim 25.000 componisten en tekstdichters hebben de exploitatie van hun muziekauteursrecht overgedragen aan Buma/Stemra.

De Wet auteurscontractenrecht is per 1 juli 2015 in werking getreden en beoogt de contractuele positie van auteurs en uitvoerende kunstenaars ten opzichte van hun exploitanten (o.a. uitgevers, filmproducten en platenmaatschappijen) te versterken.