Buma/Stemra gebruikt fingerprinting om het muziekgebruik van de nationale publieke en commerciële radio- en tv-zenders en de grote dance-events te kunnen bepalen. Zowel het uitgezonden werk als tijdstip en duur van de uitzending wordt door het systeem automatisch vastgelegd, zeven dagen per week, 24 uur per dag.

Hoe werkt dat?

Bij fingerprinting wordt van elk stukje audio een ‘vingerafdruk’ genomen, een zogenaamd soundfile. Dit zijn muziekbestanden die Buma/Stemra krijgt aangeleverd door platenmaatschappijen, producenten en omroepen, maar natuurlijk ook door onze ‘eigen’ componisten en tekstdichters. Daarnaast werken copyright- en muziekspecialisten dit bestand dagelijks bij. Al deze soundfiles worden bewaard in een database. Elk muziekwerk dat wordt uitgezonden via kabel, satelliet of ether, gaat vervolgens langs alle vingerafdrukken in de database. Is er een match, dan worden de uitzendgegevens automatisch geregistreerd.

Herkenning

Alle muziek wordt gedetecteerd, al moet een muziekfragment wel tenminste drie seconden duren.
Het herkenningspercentage (het deel van de gedetecteerde muziek dat het systeem koppelt aan de muziek in de database) verschilt per zender en station. Voordeel is dat het systeem reruns kan draaien. Achteraf kan dus nogmaals worden nagekeken welke muziek gebruikt is.

Slimme software

De software die Buma/Stemra gebruikt voor het fingerprinten kan geleerd worden wat muziek is en wat niet. Vanzelfsprekend zijn er altijd discussiegebieden, zoals zang in een stadion. Voordeel is dat de software ook zaken kan worden afgeleerd. Deze ‘lerende’ software is in staat zichzelf te blijven verbeteren.

Zien hoe fingerpinting werkt? Bekijk de demo.